Ηταν και οι δύο νέοι. Με διαφορετικές αφετηρίες. Αλλά κοινό προορισµό: µια οµάδα πρόληψης της εγκληµατικότητας µε ελλιπή εκπαίδευση, ανεπαρκή εξοπλισµό, χαµηλές αµοιβές. Από προχθές έγιναν τα πρώτα θύµατά της από σφαίρες.



Τον περασµένο Μάιο η νεοσύστατη – τότε – οµάδα ∆ΙΑΣ είχε θρηνήσει τον πρώτο της νεκρό σε τροχαίο στον περιφερειακό της Κατεχάκη. Εως το απόγευµα της περασµένης ∆ευτέρας, σύµφωνα µε την Αστυνοµία, κανένα µέλος της δεν είχε τραυµατιστεί σε καταδίωξη παρά µόνο σε τροχαία. Μέχρι την ενέδρα στον παράδροµο του Κηφισού και τον θάνατο των Γιάννη Ευαγγελινέλλη και Γιώργου Σκυλογιάννη.

Ο 23χρονος Ευαγγελινέλλης µεγάλωσε στην Κηπούπολη Περιστερίου. Ο πατέρας του ήταν σιδηρουργός. Πέθανε από έµφραγµα το 2001. Ο Ευαγγελινέλλης έµενε µε τις δύο µεγαλύτερες αδερφές του και τη µητέρα του. Ηθελε να γίνει αστυνοµικός, λένε οι φίλοι τ
ου. Ακόµα κι αν ο βασικός µισθόςήταν 750 ευρώ.

Με τον Σκυλογιάννη δενέκαναν παρέα εκτός δουλειάς. Ούτεείχαν κοινά βιώµατα. Ο 22χρονος Σκυλογιάννης καταγόταναπό το Κεφαλόβρυσο Τρικάλων. Ηταντο πρώτο από τα πέντε παιδιά της οικογένειάς του. Ο πατέραςτου δουλεύει στον ∆ήµο Τρικκαίων. Οταν ήρθε στην Αθήναέµεινε πρώτα στο Αιγάλεω. Πρόσφατα είχε µετακοµίσει στον Ν. Κόσµο µαζί µε την επίσης αστυνοµικό κοπέλα του.

Τό ΧΌΜΠΙ. Στην παρέα του Ευαγγελινέλλη, όπως θυµάται ένας παιδικός του φίλος, όλοι λάτρευαν τις µηχανές. Είχε αγοράσειτο πρώτο του 50αράκι στο γυµνάσιο. Μόλις έκλεισε τα 18 πήρε µια Honda χιλίων κυβικών. Τελευταίο του απόκτηµα ήταν µια Ninja Kawasaki. Είχε την απαιτούµενη εµπειρία στο τιµόνι για την οµάδα ∆ΙΑΣ. Το ίδιοδεν ίσχυε για τους περισσότερους συναδέλφους του. Είχαν εκπαιδευτεί σε µηχανές των 250 κυβικών. Στην υπηρεσία όµως έπρεπε να κουµαντάρουν 650άρες αλλά και 900άρες, που έφταναν τα 200 κιλά βάρος.

Οι µηχανές είχαν δοθείστην υπηρεσία ως δωρεά. Η εγγύησηκάλυπτε το σέρβις τους στα 1.000, 5.000 και 10.000 χιλιόµετρα. Αν έπρεπε να κάνουν άλλες επισκευές, εκτός εγγύησης, τα µέλη τηςοµάδας ∆ΙΑΣ αναγκάζονταν να πληρώσουν µό να τους για τα έξοδα. Σε µια βάρδια όµως, µια µηχανή της οµάδας ∆ΙΑΣ διανύει συνήθως 50-80 χιλιόµετρα. Σήµερα, έναν χρόνο µετά τη σύσταση και λειτουργία της οµάδας,αρκετές µηχανές που έχουν βγει από την εγγύηση µένουν παροπλισµένες. Ο αντιπρόεδρος της Ενωσης Αστυνοµικών Υπαλλήλων Αττικής, Αντώνης Λιακόπουλος, αναφέρει ότι στην υπηρεσίατων Ευαγγελινέλλη και Σκυλογιάννη «κάθονται» 20 µηχανές. Αστυνοµικός της οµάδας ∆ΙΑΣ στη Βορειοανατολική Αττική λέει ότι στη δική του υπηρεσία τα ακινητοποιηµένα δίτροχαφτάνουν τα 10. Ορισµέναχρειάζονται απλά καινούργια τακάκια.

Αλλά οι µηχανές δεν είναιτο µόνο προσωπικό έξοδο των αστυνοµικών. Πριν από ενάµιση χρόνο, ο Σκυλογιάννης είχε αγοράσειαλεξίσφαιρο γιλέκο από το µαγαζίτου Θέµη Μπαλλή στο Μοναστηράκι. Πελάτης του έγινε αργότερα και ο Ευαγγελινέλλης. Τα υπηρεσιακά αλεξίσφαιρα ήταν βαριά (4,5 κιλά), κατάλληλα µόνο για σκοπιά. Αστυνοµικός της οµάδας ∆ΙΑΣ λέει ότι ξόδεψε 1.200 ευρώ για πιο άνετο γιλέκο που µπορεί να σταµατήσει σφαίρες από Τοκάρεφ. Πλήρωσε 50 ευρώ για χειροπέδες και 80 ευρώ για φακό. Ενώ το υπηρεσιακό του όπλο (USP Compact - κοινό για όλους της οµάδας ∆ΙΑΣ) δεν τον βολεύει αφού η παλάµη του δεν ταιριάζει στη λαβή και όπως εξηγεί αυτό επηρεάζει και την ακρίβειά του στο σηµάδι.

Από τη σύστασή της, η οµάδα ∆ΙΑΣ είχε προβλήµατα µε τον εξοπλισµό. Στην αρχή τούς είχαν προµηθεύσει µε κράνη των ΜΑΤπου δεν παρέχουν προστασία σε αναβάτες µηχανής. Κάποιοι χρησιµοποιούσαν δικά τους. Οι στολές πουτους είχαν δώσει δεν ήταν αδιάβροχες, ενώ δεν διέθεταν κατάλληλο προστατευτικό ρουχισµό για το καλοκαίρι. Ο κ. Μπαλλής θυµάται τους Ευαγγελινέλλη και Σκυλογιάννη να περνούν συχνά από το µαγαζί του. «Ηθελαν κάτι καλύτερο», λέει. «Ο εξοπλισµός που τους έδινε η υπηρεσία ήταν συχνά ανεπαρκής».