Η παγκόσμια ημέρα κατά του Καρκίνου έχει καθιερωθεί στις 4 Φεβρουαρίου, με πρωτοβουλία της Διεθνούς Ένωσης κατά του Καρκίνου (Union of International Cancer Control).

«Η Παγκόσμια Ημέρα κατά του Καρκίνου για το 2021 θα είναι μια διαφορετική απ’ ότι οι προηγούμενες λόγω της πανδημίας του κορωνοϊού, αλλά όμως ιδιαίτερα σημαντική για να αναλογιστούμε για το ποιοι είμαστε και πως μπορούμε να συμμετάσχουμε στη μάχη κατά του καρκίνου», αναφέρεται σε ανακοίνωση της Ελληνικής Αντικαρκινικής Εταιρείας. «Τα κεντρικά μας συνθήματα “Είμαι … Και Θα…” και “Είμαι… και Θέλω…” αντιπροσωπεύουν όλους εμάς που θέλουμε έναν κόσμο καλύτερο και απαλλαγμένο από τον καρκίνο, έναν κόσμο που θα δίνει ίσες ευκαιρίες στους ανθρώπους που αγωνίζονται, που επιβιώνουν. Φέτος οι δράσεις όλων μας ακόμα και οι πιο μικρές έχουν σημασία. Ενώστε τις δυνάμεις σας με τις δικές μας».
Ο καρκίνος, αποτελεί μια νοσογόνο κατάσταση η οποία μπορεί να προσβάλει οποιοδήποτε μέρος του σώματος και χαρακτηρίζεται από την ανεξέλεγκτη παραγωγή επιθετικών κυττάρων, τα οποίααναπτύσσονται πέρα από τα φυσιολογικά τους όρια (διηθούν τους περιβάλλοντες ιστούς) και δύναται να εξαπλωθούν από το σημείο παραγωγής τους σε διάφορα όργανα του σώματος (μετάσταση).


Η παρουσία κάποιων φυσικών (ιονίζουσα, υπέρυθρη ακτινοβολία κλπ), χημικών (ασβέστος, ουσίες του τσιγάρου, αφλατοξίνες, αρσενικό κλπ) και βιολογικών (προσβολή από ιούς, βακτήρια ή παράσιτα) παραγόντων, σε έδαφος γενετικής προδιάθεσης, μπορεί να πυροδοτήσουν τη διαδικασία μετάλλαξης ενός φυσιολογικού κυττάρου σε καρκινικό, που σηματοδοτεί και την έναρξη της νόσου.

Παράγοντες κινδύνου για τον καρκίνο αποτελούν το κάπνισμα, η κατανάλωση αλκοόλ, η ανθυγιεινή διατροφή, η παχυσαρκία, η έλλειψη άσκησης, η ρύπανση του περιβάλλοντος και οι

από Ηπατίτιδα Β, C και από τον ιό των κονδυλωμάτων (HPV). Το 30% των καρκίνων μπορούν να προληφθούν με την τροποποίηση των πιο πάνω παραγόντων κινδύνου, καθώς και με την εφαρμογή απλών μέτρων, όπως είναι ο εμβολιασμός κατά του HPV και της ηπατίτιδας Β, η αποφυγή έκθεσης στην ηλιακή ακτινοβολία και ο περιορισμός επαγγελματικής έκθεσης.

Το στάδιο του καρκίνου κατά το χρόνο διάγνωσης, είναι καθοριστικό για την πορεία της νόσου και την επιβίωση του ασθενή. Η εκτίμηση γίνεται με βάση το μέγεθος του όγκου, την πιθανή προσβολή των παρακείμενων λεμφαδένων και την ύπαρξη μεταστάσεων, οι οποίες αποτελούν και την κύρια αιτία θανάτου από καρκίνο. Η έγκαιρη διάγνωση / θεραπεία και οι στρατηγικές προσυμπτωματικού ελέγχου (π.χ. μαστογραφία, τέστ Παπανικολάου) μπορούν να μειώσουν σημαντικά τις περιπτώσεις θανάτου από καρκίνο.


Η χειρουργική, χημειοθεραπευτική και ακτινοθεραπευτική αντιμετώπιση του καρκίνου, επιδιώκουν την πλήρη ίαση ή επέκταση του προσδόκιμου επιβίωσης και τη βελτίωση της ποιότητας ζωής των καρκινοπαθών, ενώ σημαντική θεωρείται και η ψυχοκοινωνική υποστήριξη τους. Νέες βιολογικές και γονιδιακές μέθοδοι θεραπείας, υπόσχονται πολλά για μια πιο αποτελεσματική και λιγότερο επώδυνη
αντιμετώπιση του καρκίνου.