“Περι υποχρεωτικού εμβολιασμού…..
Είμαι στην 8η μέρα νόσησης με κόβιντ 19.
Έχω κάνει τις δυο δόσεις εμβολίου και θα έκανα την τρίτη στις 20 Δεκεμβρίου.
Είναι μεγάλο μανίκι να νοσείς με αυτό το ρημάδι ακόμη και αν το περνάς «ελαφριά» στο σπίτι, όπως εγώ, γεγονός που το αποδίδω στον πλήρη εμβολιασμό μου.
Τρομάζω ακόμη και στη σκέψη ότι μπορεί να ερχόμουν σε επαφή με τον ιό ανεμβολίαστος.
Συμπάσχω με όλους όσους νοσούν κάτω απο αντίξοες συνθήκες, είτε στα νοσοκομεία, είτε στα σπίτια, απομονωμένοι, χωρίς επαρκή υποστήριξη.
Συντρίβομαι όταν σκέφτομαι όλους αυτούς που άφησαν την τελευταία τους αδύνατη πνοή σε κάποιον αναπνευστήρα εντατικής.
Συνιστώ σεμνά και ταπεινά σε όλους να εμβολιαστούν.
Όχι όμως με το ζόρι, αλλά ως έλλογη δική τους επιλογή, εφόσον πεισθούν.
Η οριζόντια υποχρεωτικότητα για τους άνω των εξήντα ετών και μάλιστα με το πέναλτυ των 100 ευρώ μηνιαίως, θα το πω όσο πιο απλά γίνεται, είναι αντισυνταγματική και με βρίσκει αντίθετο.
Το λέω ως νομικός και προδικάζω ότι έτσι θα κριθεί και απο την δικαιοσύνη για όσους προσφύγουν, με τη σωστή ιστορική βαση.
Το μέτρο θα προσκρούσει στην αρχή της αναλογικότητας σε συνδυασμό με τις αρχές της ανθρώπινης αξίας και της ελευθερίας που συγκροτούν τον πυρήνα του Συντάγματος μας.
Παρόμοια κρίθηκαν ως αντισυνταγματικοί πολλοί μη αναλογικοί και άσκοποι περιορισμοί (πχ η απαγόρευση για το ψαρεμα) που επιβλήθηκαν με τα lock down που προηγήθηκαν.
Τα ζητήματα αυτά κρίθηκαν πάντα μέσω της στάθμισης των προστατευτέων αγαθών, της τυχόν υπέρβασης του αναγκαίου και πρόσφορου μέτρου, σε σχέση με τις προστατευόμενες απο το Σύνταγμα αξίες και δικαιώματα.
Ναι αντιστέκομαι στην προσβολή του Συντάγματος και αυτό δεν είναι θέμα τυπολαγνείας, αλλά προστασίας του πολιτεύματος απο τον θεσμικό μιθριδατισμό.
Με άλλα λόγια αν ενδώσουμε τώρα στον υποχρεωτικό εμβολιασμό για τον ιό της κορόνας, χάριν της δημόσιας υγείας, πως θα μπορούμε να αντισταθούμε αύριο σε ένα μαζικό εμβολιασμό που θα «εξημερώνει» τον άνθρωπο και θα τον απαλλάσσει πχ απο την «μανία της βίας», χάριν της δημόσιας ασφάλειας, σε ένα κοσμο που μεταβάλλεται συνεχώς προς την παράνοια και τη βιαιότητα;
Και επειδή πολλοί θα ήταν ήδη έτοιμοι να δεχτούν ένα τέτοιο υγειονομικό μέτρο, αντί να αναμετρηθούν με τις αιτίες που παράγουν τη βία στη κοινωνία, θα πρέπει να ξεκαθαρίσω ότι αν αφήσουμε την μοίρα μας σε αυτούς που είναι πρόθυμοι να συναινέσουν στην πλήρη παθητίκευση του μοναδικού υποκειμένου της κοινωνικής, πολιτικής και πολιτειακής μας οργάνωσης, που δεν είναι άλλο απο τον άνθρωπο / πολίτη, τότε ο νέος μεσαίωνας είναι ήδη παρών.”
