Tα τελευταία περίπου πέντε χρόνια όποιος τον έψαχνε ήξερε ότι το πιο πιθανό ήταν να τον συναντήσει να κάθεται στον καναπέ κοντά στην είσοδο της καφετέριάς του, «La Noche», στη Μαρίνα Αλίμου. Εκεί έκανε τα ραντεβού του, έβλεπε τους φίλους του και άκουγε τις προτάσεις από παράγοντες και οπαδούς να αναλάβει την ΑΕΚ. Λένε ότι ο Μπάμπης Καρανούτσος, παλιός οργανωμένος φίλαθλος της ΑΕΚ, αυτός που έβγαλε και το σύνθημα «Ποιος, ποιος, ο Μαύρος ο Θεός» μαζί με έναν ακόμη φανατικό Αεκτζή, τον επιχειρηματία Αντώνη Ηλιόπουλο, επί έναν μήνα κάθονταν δίπλα του στον καναπέ της καφετέριας προσπαθώντας να τον πείσουν ότι κάτι τέτοιες εποχές μόνο τα σύμβολα μπορούν να δώσουν λύσεις, ότι η επιστροφή του στην ΑΕΚ θα λειτουργούσε θετικά στη συνείδηση των φιλάθλων, που θα ήταν πρόθυμοι να βοηθήσουν οικονομικά και ότι στο κάτω-κάτω ποιος άλλος θα μπορούσε να δώσει ξανά όραμα και ψυχή στην ομάδα από τον άνθρωπο που έκανε 30.000 οπαδούς να σηκωθούν όρθιοι στις κερκίδες σε εκείνο το ιστορικό 6-1 με τον Ολυμπιακό.
Ο Μαύρος δεν γεννήθηκε Αεκτζής, αλλά έγινε. Ο πατέρας του Μιχάλης, φανατικός Πανιώνιος, του είχε δώσει δύο συμβουλές: να μάθει γράμματα και να μάθει μπάλα. Για το δεύτερο φρόντιζε να τον προπονεί καθημερινά στην αυλή του σπιτιού μαζί με τον μεγαλύτερο του γιο, τον Σωτήρη, και τις Κυριακές να τον πηγαίνει στους αγώνες του Πανιωνίου στο κοντινό γήπεδο της Νέας Σμύρνης. «Ο πατέρας μου έλεγε ότι ο εχθρός Θτου καλού είναι το καλύτερο, ότι πρέπει να κάνω αθλητική ζωή και ακόμη κι αν έχω βάλει τρία γκολ, να προσπαθώ να βάλω και τέταρτο», έχει δηλώσει ο Θωμάς, που θεωρεί ακόμη και σήμερα τον πατέρα του τον καλύτερο δάσκαλο που είχε ποτέ. «Δεν υπάρχει μεγάλος παίκτης που να σουτάρει με το ένα πόδι μόνο. Αν σου έρθει η μπάλα στο άλλο πόδι, τι θα λες; Δεν μπορώ να πλασάρω;», του έλεγε ο πατέρας του. Ο Θωμάς μεγαλώνει με μια μπάλα στα πόδια. Σε αλάνες και άδεια οικόπεδα μαζί με τα άλλα πιτσιρίκια της γειτονιάς -ανάμεσά τους και ο Γιώργος Καρατζαφέρης που, όπως λέει ο Θωμάς Μαύρος, «μια φορά μου είχε κάνει ένα δυνατό τάκλιν που ακόμα να ξεχάσω»- κάνουν ομάδες, παίζουν μεταξύ τους και βάζουν στοιχήματα ποιος θα κερδίσει.
Από επτά ετών στα αποδυτήρια
Είδωλά τους είναι οι παίκτες του Πανιωνίου. «Ηταν και η εποχή τέτοια που όλοι λίγο πολύ ονειρευόμασταν να γίνουμε ποδοσφαιριστές», θυμάται ο Μαύρος. Στο μεταξύ οι συμπτώσεις παίζουν τα δικά τους παιχνίδια. Μια Κυριακή με πολύ κρύο και βροχή -ο Θωμάς τότε ήταν 7 ετών- ο πατέρας του αρρωσταίνει και δεν μπορεί να τον πάει μαζί με τα παιδιά στο γήπεδο. Η παλιοπαρέα όμως έχει ετοιμαστεί. Ο αγώνας με τον Πιερικό είναι σημαντικός και τα παιδιά τον περιμένουν ολόκληρη την εβδομάδα. Πηγαίνουν στο γήπεδο αλλά δεν έχουν λεφτά για να αγοράσουν εισιτήρια. Αποφασίζουν να στηθούν στην είσοδο των παικτών. Τουλάχιστον θα δουν τα είδωλά τους από κοντά. «Οπως ερχόταν η ομάδα, γυρνάει ο αρχηγός, ο Τάκης Παπουλίδης, και μου λέει: “Ρε μικρέ, μόνος σου είσαι; Πού είναι ο πατέρας σου;”. Του λέω: “Δεν ήρθε και δεν έχω λεφτά για το εισιτήριο”. “Ελα μαζί μου”, μου είπε και με πήρε από το χέρι. Μπήκαμε όλα τα παιδιά στο γήπεδο, αλλά εγώ, επειδή ήμουν ο πιο μικρός, μπήκα με την ομάδα και πήγα στα αποδυτήρια», διηγείται ο Θωμάς Μαύρος για την ημέρα που έμελλε να του καθορίσει ολόκληρη τη ζωή. Με τα ματιά γουρλωμένα ο μικρός βλέπει τα είδωλά του από κοντά. Τα γυμνασμένα πόδια, η μυρωδιά των αποδυτηρίων, οι οδηγίες του προπονητή και οι φωνές που φτάνουν από τις κερκίδες μπερδεύονται μέσα στο μυαλό του. Μαγεύεται. Ο Τάκης Παπουλίδης τον παίρνει από κοντά. «Ξέρεις μπάλα;», τον ρωτάει. «Ξέρω», του απαντάει ο μικρός, και δεν έλεγε ψέματα. Ο αρχηγός τού λέει να κάνουν κεφαλιές για να περάσει η ώρα. «Εκείνος ψηλός, θεόρατος, ένα θηρίο της εποχής κι εγώ ένας νάνος επτά χρονών. Κάναμε 65 κεφαλιές συνεχόμενες χωρίς να πέσει η μπάλα κάτω», θυμάται ο Μαύρος. «Μου λέει τότε ο Παπουλίδης: “Να πεις στον πατέρα σου να σου πάρει μια ποδοσφαιρική στολή του Πανιωνίου και κάθε Κυριακή θα βγαίνεις στο γήπεδο μαζί με την ομάδα, μαζί με μένα”». Ο Θωμάς γίνεται η μασκότ τους. Μερικές Κυριακές αργότερα θα γίνει και το γούρι τους. «Κερδίσαμε τον Ολυμπιακό 1-0. Οι παίκτες θεώρησαν ότι έφερα τύχη στην ομάδα. Στο τέλος μου έδωσαν κι ένα κατοστάρικο. Ετρεξα στον πατέρα μου και του είπα: “Aυτά είναι τα πρώτα μου χρήματα. Ετοιμάσου και για άλλα”».
Το ενδιαφέρον του Ολυμπιακού
Ο Θωμάς μπαίνει στο παιδικό της ομάδας και είναι καλός. Σε ένα φιλικό με τους έφηβους του Ολυμπιακού στο Καραϊσκάκη, Αύγουστο μήνα, βάζει γκολ κι ας είναι ο μικρότερος. Οι άνθρωποι του Ολυμπιακού τον πλησιάζουν. «Να έρθεις σε μας να παίξεις στο εφηβικό», του λένε. Ο μικρός ενθουσιάζεται. Λίγο καιρό αργότερα σε ένα κεντρικό ξενοδοχείο της Αθήνας ο πρόεδρος του Πανιωνίου συναντάται με εκπροσώπους του Νίκου Γουλανδρή, που είναι πρόεδρος του Ολυμπιακού. Η πειραϊκή ομάδα θέλει τον μικρό με τη χαρακτηριστική χαίτη και τα γρήγορα και δυνατά πόδια που ελέγχει την μπάλα όπως κανένας άλλος. «Κι ενώ είχαμε συμφωνήσει σε όλα, όταν δώσαμε τα χέρια και αγκαλιαστήκαμε τους είπα: “Ωραία, εγώ τώρα πού πάω;”. Γιατί ο Πανιώνιος θα πήγαινε Ελβετία και ο Ολυμπιακός θα πήγαινε Αυστρία για την προετοιμασία του. Μου λένε: “Πήγαινε στην Ελβετία και θα έρθει ο άνθρωπός μας να σε πάει στην Αυστρία”. Ακόμα τον περιμένω», λέει ο Θωμάς Μαύρος.
Η μεταγραφή στον Ολυμπιακό δεν έγινε ποτέ. Λένε ότι ο Πανιώνιος δεν δέχτηκε να δώσει το δελτίο του. Ο μικρός απογοητεύεται αλλά δεν το βάζει κάτω. Εναν χρόνο αργότερα ο προπονητής του Πανιωνίου του ζητάει να προπονείται με τους μεγάλους. Τα μάτια του Θωμά γουρλώνουν ξανά. Είναι 16 χρόνων και παίζει με τους θρύλους, τον Δέδε, τον Σκρέκη, τον Χάιτα. Το ταλέντο του ξεπερνάει την ηλικία του και σύντομα θα αποδειχτεί ότι ξεπερνάει κατά πολύ και τη γειτονιά του.
Η πρόταση της ΑΕΚ να τον πάρει στο ρόστερ της δεν γίνεται δεκτή με χαρά από τον Πανιώνιο. Ξεκινάει ένας μεγάλος δικαστικός αγώνας. Η πλευρά της ΑΕΚ υποστηρίζει ότι εκείνο το δελτίο που υπέγραψε στον Πανιώνιο ο Θωμάς, ως παιδί 11 χρόνων, είναι άκυρο, αφού ήταν ανήλικος τότε – για κάποιον λόγο δεν υπήρχε υπογραφή του πατέρα του. Ο Πανιώνιος όμως δεν είναι διατεθειμένος να τον χάσει. Ο Μαύρος μένει έναν ολόκληρο χρόνο εκτός γηπέδων. Ηταν η χειρότερη περίοδος της ζωής του, λέει. Η δικαστική μάχη λήγει υπέρ της ΑΕΚ, η μεταγραφή προχωράει και ο Θωμάς Μαύρος φοράει επίσημα την κιτρινόμαυρη φανέλα με το νούμερο 11. Γίνεται ο απόλυτος παίκτης και ο απόλυτος επαγγελματίας. Οι φίλαθλοι τον λατρεύουν κι εκείνος τους τιμά βάζοντας γκολ που έχουν γράψει ιστορία. Δεν βγαίνει, δεν ξενυχτάει, δεν πηγαίνει στα μπουζούκια κι ακόμη κι όταν το κάνει, σκέφτεται την προπόνηση. «Ο καλλιτέχνης έλεγε τα κομμάτια του κι εγώ σκεφτόμουν τι έπρεπε να κάνω την άλλη μέρα στην προπόνηση», παραδέχεται. Ο αθλητικός τρόπος ζωής του -έτσι ακριβώς όπως του τον έμαθε ο πατέρας του-, η προσωπικότητά του μέσα στο γήπεδο, ο τρόπος που έλεγχε την μπάλα -θαρρείς με όλο του το είναι-, αυτή η ανεξήγητη ενέργεια που μεταδίδουν οι μεγάλοι παίκτες και κάνει τους φιλάθλους να παραληρούν και να φωνάζουν ρυθμικά το όνομά τους και η λεβεντιά του παιχταρά παλαιάς κοπής τον μετατρέπουν σε έναν από τους μεγαλύτερους σταρ που πέρασαν ποτέ από την Ελλάδα. Εκείνος δείχνει να το απολαμβάνει και δεν λέει ποτέ «όχι» στα παιδιά που του ζητάνε αυτόγραφο. «Θυμάμαι ότι μετά τους αγώνες μου, που έδινα αυτόγραφα στα αποδυτήρια, ο αρχηγός της Αστυνομίας μου έλεγε: “Ελα, βρε Θωμά, πρέπει να φύγουμε. Εχουμε και οικογένεια”. “Και τι να κάνω; Να βγω να με λιντσάρουν;”, του απαντούσα».
Σύμβολο μιας εποχής
Τα μαλλιά του, τα γυαλιά του, τα λόγια του -πάντα λίγα και μετρημένα- γίνονται σύμβολα της εποχής. Με την Εθνική παίζει στο «Μαρακανά» εναντίον της Βραζιλίας και χάνει ένα γκολ που ακόμη τον πονάει, με την ΑΕΚ -μια συγκλονιστική ομάδα τότε- φτάνει στα ημιτελικά του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ και παίζει αντίπαλος με τη Γιουβέντους. Η ΑΕΚ γράφει Ιστορία και μαζί της ο Θωμάς Μαύρος, που γίνεται σύμβολο και σημαία της. Κερδίζουν 6-1 τον Ολυμπιακό για το Κύπελλο κι εκείνος φωνάζει στους συμπαίκτες του γιατί μπορούσαν να βάλουν κι άλλα γκολ. Ετσι έχει μάθει ο Μαύρος. Η νίκη δεν του είναι αρκετή όταν μπορεί να ζήσει τον θρίαμβο. «Τους μαύρισε το σπίτι», «Μίλησε το μαύρο θεϊκό αριστερό πόδι», είναι χαρακτηριστικοί τίτλοι των εφημερίδων της εποχής.
Στο μεταξύ εκείνος ερωτεύεται. Το 1979 η καλλονή Αγγελική, παλιά μπασκετμπολίστρια στη Γλυφάδα, τον ταλαιπωρεί τρεις ολόκληρους μήνες μέχρι να παραδεχτεί ότι θέλει να είναι μαζί του. «Είναι η γυναίκα που καταλάβαινε τη ζωή μου. Πιστεύω ότι αν ήταν κάποια άλλη στη θέση της, που θα ήθελε να είναι με τον Μαύρο για να βγαίνει στα μπουζούκια, δεν θα ήμασταν μαζί», λέει ο ίδιος. Παντρεύονται και κάνουν τρία παιδιά, την Ιωάννα, τον Σωτήρη και τον Δημήτρη. Η Ιωάννα γεννήθηκε την παραμονή ενός κρίσιμου αγώνα με τον Ολυμπιακό, το 1983. Ο Μαύρος έμαθε τα νέα στο ξενοδοχείο όπου ήταν κλεισμένη η ομάδα και δεν μπόρεσε να πάει. Είδε την κόρη του την επόμενη μέρα, μετά το ματς (για την ιστορία νίκησε η ΑΕΚ και προκρίθηκε). Κανείς όμως στο σπίτι δεν του κράτησε κακία. Ηξεραν ότι ο μπαμπάς είναι πάνω απ’ όλα επαγγελματίας. «Ο πατέρας μου είναι ο πιο τρυφερός άνθρωπος που υπάρχει. Τα βράδια με σκεπάζει πριν κοιμηθώ», έχει πει σε πρόσφατη συνέντευξή της η Ιωάννα, η «πριγκίπισσα», όπως την αποκαλεί ο Μαύρος.
«Δεν κρατώ κακία»
Η ποδοσφαιρική καριέρα του Μαύρου δεν τελείωσε στην ΑΕΚ. Από την ομάδα που λάτρεψε έφυγε μάλλον άσχημα, πληγωμένος και αδικημένος. Γύρισε στον Πανιώνιο, έβαλε 51 γκολ σε τρία χρόνια και κρέμασε τα παπούτσια του το 1991 κοντά στη γειτονιά του. Ακριβώς εκεί που περπάτησε σε γήπεδο πρώτη φορά. Στα ίδια αποδυτήρια που ονειρεύτηκε να γίνει ποδοσφαιριστής, 7 χρόνων παιδάκι. «Δεν κρατάω κακία σε κανέναν. Η κακία είναι κακό πράγμα. Το θέμα είναι η ΑΕΚάρα να πηγαίνει μπροστά», έχει πει σε συνέντευξή του.
Το τέλος της καριέρας του στα γήπεδα ακολούθησε μια πολύ γεμάτη ζωή. Πήγε στο Λονδίνο και παρακολούθησε σεμινάρια προπονητικής, άνοιξε πρακτορείο ΠΡΟΠΟ, έγινε διευθυντής της Puma για τέσσερα χρόνια, υπογράφοντας με νεότερους παίκτες όπως ο Ντέμης Νικολαΐδης και ο Τραϊανός Δέλλας, ενώ μπήκε και στον χώρο της νύχτας ανοίγοντας κλαμπ για τα παιδιά του και την καφετέρια που έγινε και το στέκι του στη Μαρίνα Αλίμου, με συνέταιρο τον φίλο του Βλάση Σταθοκωστόπουλο.
Τώρα, ο μεγαλύτερος Ελληνας σκόρερ όλων των εποχών έχει έναν πολύ κρίσιμο αγώνα μπροστά του, όπως τότε που ήταν μικρός, όταν δεν υπήρχαν λεφτά αλλά ψυχή. «Με αγάπη και θέληση πιστεύω ότι θα τη γλιτώσουμε», λέει. Αν η τύχη της ΑΕΚ είναι πια στα χέρια του Θεού, τότε ο Θωμάς Μαύρος είναι ο κατάλληλος άνθρωπος στην κατάλληλη θέση.
protothema.gr
